|
Non multa sed multum. Not many but much.
|
|
Ateneans celebrate Fiesta at City Jail |
|
Written by Nikki Marie N. Rubio, B&G Staff; Photos by Mr. Meljohn Tatel
|
|
A jail is where inmates temporarily stay in isolation from the society in order to give them more room to think and reflect for themselves. It is hard for a person to imagine and understand the real meaning of jail unless he/she has gone for at least a visit. The visit to the jail by the Ateneo de Naga University High School has already been a tradition every September, known as the Fiesta sa City Jail. As a volunteer to participate in the said event, I was able to have an opportunity to have glimpse of the jail.
It was September 15, 2012 at 5:00 in the morning. Some of the volunteers and I started arriving to our teacher's house to help in the preparation of the meals for the people in the jail. Other teacher volunteers also went to the house to supervise the packing of the food. Someone is responsible for the cooking of food, others are tasked to place food inside boxes and some were assigned to pile the boxes up by fives and tie them together. A lot of time was consumed in order for the volunteers to finish the packing of the meals, so it took more than about two hours to finish the job. After that, the meals were ready to be brought to the people in the jail, where they are to be consumed. But that isn’t the end of the volunteer's work. There is more for us to expect.
|
|
|
Written by Camille Trinidad
|
|
Reverend Father Jun Viray of the Society of Jesus, our University President, our honored guest, Dr. Allan Sioson, Mr. Gregorio Re Abonal, our Principal, dear Jesuits, members of the administration, faculty and staff, beloved parents, fellow graduates, friends, ladies and gentlemen, good afternoon!
As I stand here before you, I cannot help but feel anxious for I am not only speaking in my behalf but of my batchmates too. I am afraid that I may fail my batch that made it all to graduation, who considers this day not only an end of a chapter in their lives but the beginning as well, with new roads to conquer.
As I was starting to reflect on my graduation, I remembered June 2, 2008. That was the very first day I, together with my batchmates were called Ateneans. Coincidentally, that was the first time I celebrated my birthday on a school day and I felt sad. No one greeted me in school. We were strangers to each other. Right then, the only thing clear to me was that “Ateneans are the best students in Bicol”, and I have become one of them! Everything was new then, new faces, new environment, and new questions about what was ahead of us. That day, we were excited yet hesitant to experience the challenges which will make us grow into better persons, excited because we knew that we were trodding new roads, yet hesitant because we did not know what was out there waiting for us. We were caterpillars afraid to hang perilously to make their cocoon – so uncertain whether it was death or life which awaits us.
|
|
TEMA: “Ang Filipino ay Wikang Panlahat Ilaw at Lakas sa Tuwid na Landas” |
|
Friday, 26 August 2011 00:00 |
|
Ni Olive Grace Serrano-Victoria
Paano nga ba mapagsasama ang wikang Filipino at ang pagtahak sa tuwid na landas? Kayo alam nyo ba?
Ang wika ay isang paraan para bawat Pilipino ay magkaunawaan saang lupalop man ng bansa mapunta. Wika na minana pa natin sa ating mga ninuno na patuloy nating pinayayabong, minamahal at inaalagaan. Maraming paraan para wika’y magamit sa pang-araw-araw na pakikipagtalastasan at pagpapahayag ng damdamin o saloobin.
Noon pa ma’y alam na ng mga Pilipino ang kahalagahan ng pagkakarooon ng sariling wikang pambansa. Wikang magsisilbing tanikala upang tayo ay magkaisa. Kung inyong naaalala, maging ang ating mga bayani ay ginamit ang wikang Filipino para maiparating sa ating kapwa Pilipino ang nangyayari sa lipunang kanilang ginagalawan at maiparating din sa mga mananakop ang mga mithiin/adhikain nila para sa bansang Pilipinas. Wika na nagsilbing sandata at kalasag nila upang kasarinlan ay makamit ng inang bayan. Sa pamamagitan ng kanilang mga isinulat na akda ay napukaw ang damdaming nasyonalismo ng mga Pilipino na siyang naging lakas at ilaw nila para ipaglaban ang kanilang karapatan at kalayaan sa kamay ng mga dayuhan.
Maraming mga akda ang mababasa sa kasalukuyan na tunay na makikita ang pagpapahalaga sa ating wikang Filipino lalo pa’t ito’y binibigyang halaga rin ng kasalukuyang pangulo ng Pilipinas na si Pangulong Noynoy Aquino na nanumpa sa kanyang katungkulan bilang bagong halal na pangulo ng bansang Pilipinas gamit ang wikang Filipino, maging ang mga ibinahagi niyang mga taunang pag-uulat hinggil sa kanyang panunungkulan na tunay na naunawaan ng mas nakararaming Pilipino na isang senyales na rin na ang ating wika ay tunay na nagagamit at nagkakaroon na ng puwang sa puso ng bawat Pilipino at maging sa mga dayuhan. Kaya’t hindi na tatanungin pa kung sino ba tayo kapag ginagamit ang wikang Filipino sapagkat meron na tayong isa sa pinakamahalagang pagkakakilanlan at ito ay ang sariling wikang minamahal.
Ngayon isa ang wika sa nagsisilbing tanikala, ilaw at lakas para tahakin ang tuwid na landas. Wikang Filipino na ginagamit para mamulat tayo sa katotohanan hinggil sa nangyayari sa ating paligid, sa ating lipunan. Tanikala upang tayo ay magkaisa saan man tayo nakatira, ilaw upang tanglawan ang mga Pilipinong nasasadlak sa kadiliman, nabubulag sa katotohanan, at nagugumon sa kapangyarihan, at lakas upang maitama ang mali at mapili ang nararapat, marinig ang boses ng karamihan at masambit ang katotohanan para tuwid na landas ay mahanap.
Marami tayong magagawa upang ang tuwid na landas ay makita: magsulat, magsalita at kumilos. Kahit palubog na ang araw ng pag-asa naririyan pa rin ang pagngiti ng umaga na nagsasabing hindi pa huli ang lahat sapagkat hangga’t may mga taong naniniwala na makikita ang tuwid na landas sisilay at sisilay pa rin ang sinag ng pag-asa at makikita ang katotohanan. Subalit isang paalala mawawalan ng kabuluhan ang mga ito kung hindi natin sisimulan sa ating sarili at tayo’y manumpa na hanapin ang tuwid na landas gamit ang wikang Filipino dahil ika nga sa isang taong may salita ang salita ay isang panunumpa sapagkat ang taong walang paggalang sa salita, walang halaga sa panunumpa.
Isang tula ang iiwan ko sa inyo at inyong pagbulay-bulayan ang kaugnayan nito sa tuwid na landas na ating nais tahakin.
TAGAGISING
Pag-araw ay nasilip
Titindig yaring manok
Dadagukan ang dibdib
Saka lang titilaok!
Aba at may sumasabay
Dumadagok, Sumisigaw!
Hindi lahat pala’y himbing
Kayrami nang gayo’y
GISING!
-Fr. Albert E. Alejo S.J.
|
|
Written by Fr. Joel Tabora SJ
|
Ateneo de Naga High School Graduation 2011: Valediction
Usually the High School Principal proposes the name of a guest speaker for a graduation like this for my approval. This time, however, tradition was set aside. Mr. Abonal simply declared that after the eloquent valedictory address of Mr. Art Angelo Cerio, I would have to deliver my “valediction” as outgoing President. I could have refused. But I guess I really didn’t want to. For what other President has had the opportunity of addressing such an august gathering as this?
I consider it a privilege to address you graduates, your parents, relatives and friends, along with the administrators, faculty and staff here present of the Ateneo de Naga University.
In the twelve years that I have been here, there have been many changes in the university. We have become autonomous. We have attained institutional accreditation. But nowhere was the change more dramatic than in the high school.
Now that the high school is built and the regular co-educational classes are ongoing – taken for granted – we can look back and smile.
|
|
|
|
|
|
|
Page 1 of 5 |